μεταφέροντας το επίκεντρο από το πλαίσιο και τον κινητήρα στον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από το τιμόνι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ολλανδική startup Sanrivatti, η οποία αναπτύσσει μια πρωτοποριακή φιλοσοφία σχεδίασης με τον οδηγό τοποθετημένο σε στάση που θυμίζει αναβάτη superbike. Η θέση αυτή υπόσχεται καλύτερη αίσθηση του αυτοκινήτου, μεγαλύτερο οπτικό πεδίο και πιο άμεση σύνδεση με τις αντιδράσεις του πλαισίου στις επιταχύνσεις, τα φρεναρίσματα και τις στροφές.

   Η ιδέα δεν είναι εντελώς καινούργια, καθώς ανάλογες προσεγγίσεις είχαν εμφανιστεί στο παρελθόν σε πρωτότυπα μοντέλα και εικονικά concepts. Ωστόσο, καμία δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή, γεγονός που κάνει τη νέα προσπάθεια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η τάση αυτή δείχνει ότι η επόμενη γενιά υπεραυτοκινήτων ίσως διαφοροποιηθεί όχι μόνο μέσω της ηλεκτροκίνησης ή της αεροδυναμικής, αλλά και μέσα από μια πιο βιωματική εμπειρία οδήγησης. Σε μια εποχή όπου η τεχνολογία αυτοματοποιεί ολοένα περισσότερες λειτουργίες, η αναζήτηση της απόλυτης σύνδεσης ανθρώπου και μηχανής ίσως αποτελέσει το νέο σημείο αναφοράς για τους κατασκευαστές των πιο ακραίων αυτοκινήτων στον κόσμο.